Pharma, Land Van Velden En Groen

Discussion in 'Kingdom Secties' started by Endlas, Feb 21, 2019.

  1. Endlas

    Endlas New Member

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    9
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    1
    Gender:
    Male
    Occupation:
    een geest wachtend om de nieuwe wereld te bevolken
    Location:
    de void
    #1 Endlas, Feb 21, 2019
    Last edited: Mar 4, 2019
    Pharma, land der velden en groen

    ''toen we aankwamen bij de oude ruïnes van deze oude stad, wisten we dat dit het zal worden. Pharma zal machtig worden!''

    Enndal, Koning Pharma, eerste van zijn naam.

    Over Pharma
    Pharma is een land dat zich bevind in een vlakte, vol leven en water. onze stad groeit erg snel en we zijn vooral verzamelaars en bouwers. ons rijk bevind zich in in het noordoosten. onze bouwstijl is medieval.
    [​IMG]

    [​IMG]
    [​IMG]
    hierboven onze bouwstijl

    we zoeken altijd nog leden, maar zitten bijna vol!
    u kunt zich als het goed is nog aanmelden!
    Korte verhaallijn
    Pharma is een land van verschillende groepen, van handelaars tot ex-slaven. ooit vond deze groep een oude ruïne van een stad. met een basis voor een stad begonnen ze uiteindelijk te bouwen en groeide het uit tot een centrum van handel en productie. tot nu leeft het land in vrede en sloot Mercia zich aan als bondgenoot, maar vrede duurt nooit lang en storm is op komst
     
  2. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Een Nieuwe Koning en een nieuw hoofdstuk

    Als je een tijdje geleden een bezoek had gebracht in Pharma zag je iets bijzonders: een bruisende stad, vol met leven. De akkers graan waren vol in oogstseizoen, schepen van Krokkie en Hiramos kwamen door de rivieren naar de haven toe met nieuwe goederen, opgewacht door een vriendelijk klein dorpje net buiten de nieuwe stadsmuren, wachters stonden voor de poort in wapenuitrustingen die leken te glinsteren zelfs al was het nacht met een nieuwe maan, kooplieden van Arrossa, Xaer, Nogrod, Switzburg en Xarturia lieten hun nieuwste handelswaar zien in de drukke straten en boden voor de beroemde drank uit Pharma als betaling Switzburgs hout, Xarturiaans zilver, Nogrod's ijzer, textiel uit Arrossa en goud uit Xaer. De opslagen zaten vol met goederen en degene die het privilege hadden of het evenement om binnen de binnenmuren te treden zouden executies zien van staatsvijanden aan de galg of door boodschutters, de kunst van de Pharmaanse smederij, of zelfs de paarden die speciaal werden gefokt om nog sneller te gaan.
    Degene die nog verder mochten waren alleen degene met een persoonlijke uitnodiging of afspraak of de hoge elite van Pharma. Zij mochten binnentreden in de troonzaal van de koning en met hem praten over van alles. Als het gesprek goed verliep, zouden zij feesten met de koning in de hoge zalen van het kasteel en wellicht wel een show zien van exotische mannen en vrouwen. Als het gesprek misliep... nou ja, mensen vallen snel van hoge gebouwen en mensen hebben soms akelige reacties op sterke drank.

    Ik zou lachen als ik aan die tijd terugdenk, kijkend in de schaduwen hoe koning Byron lachend met zijn problemen omging, terwijl de koningin, waarvan ik nog steeds niet wist met welk geslacht die geboren was, toekeek en alleen maar lachte. Ik zou in de feesten magie hebben gedemonstreerd. Ik kon de vloer beladen met harten, spiralen van vlammen om mijn lichaam laten dansen en ik kon druppels water laten verschijnen die neervielen en de vloer nat maakte.
    Ik zou lachen als ik terugdenk aan het moment in de eetzaal, waar de duo koninginnen Chantal en Anne de hand schudden van Byron lachend terwijl we zwoeren dat deze bondgenootschap voor eeuwig zou bestaan en hoe we Holodra zouden uitschakelen.
    Ik zou lachen als ik terugdenk aan het moment waarop ik ontdekte dat de oppergoden mij een tweede kans hadden gegeven om mensen het zwijgen op te doen leggen en elk hard gesprek over de hele wereld te kunnen beluisteren.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk aan het moment waarop ik zag hoe Holodra Mercia en Pharma ons beiden aanviel en ons liet zien dat nummers niet genoeg waren.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk aan het moment waarop ik ontdekte hoe nummers tegen je kunnen werken als ze niet je vrienden zijn en hoe Byron het niet door had wat er gebeurde en hoe fout het kon zijn afgelopen als we de saboteurs en spionnen niet op tijd hadden ontdekt.
    Ik zou huiveren als ik terugdenk hoe willekeurig de vreemd sprekenden konden zijn en hoe sterk ze waren, toen ik ze zag rondvliegen op de machine die ik herkende als de vliegmachine van Koning Stan.

    En nu, hoe is alles veranderd? Pharma is verlaten, Mercia is voorzichtiger geworden rond ons, de dwergen van Nogrod zijn uitgeroeid, Koning Stan is afgetreden en zijn kinderen hebben het werk overgenomen, een halfgod dacht dat hij boven de heilige wetten stond, maar de oppergoden hadden het door, Krokkie is stil, Arrossa is een ruïne, Xarturia trekt zich van niemand wat aan, Xaer is wanhopig, de vreemdelingen hebben een plaats gesticht genaamd La Purga, Neferak en Mykene zijn vernietigt in oorlog, andere koningen zijn opgestaan en vertrokken in andere koninkrijken en Switzburg staat nu bekend als een Switzreich.

    Maar toch, ik blijf hoop hebben. Een god heeft laten zien dat Holodra en de vreemdelingen niet onsterfelijk zijn, Mercia gebruikt zijn nummers goed, de koning, koningin en hertog halfgoden van Krokkie zijn aardig als je ze leert kennen en elven hebben sinds de annexatie van Rylvox zich voor het eerst weer vertoond, om te laten zien dat de wereld goed genoeg is voor hun om weer in het licht te stappen. En dan was er nog wat persoonlijks.

    Maar dat zijn gebeurtenissen uit het verleden, nu loop ik de trap op van het paleis, hoger dan de eetzaal en hoger dan mijn vorige kamer als hertog, langs de kamer van de koningin die leeg lijkt en naar de kamer van de koning. Ik zie de gouden kroon van Pharma op de eikenhouten tafel met het symbool van de zon erop aangegeven met edelstenen. Ik kijk naar de eenvoudige werkstoel van de koning, waarvan hij ooit mij de titel als van hertog van Pharma heeft gegeven. Ik sluit mijn ogen en ik zie niks. Er brandt geen vuur in de kamer, het is windstil en ik zit ver van de bevolking onder mij, maar toch hoor ik wat. Stemmen.

    Ik hoor de fluisteringen van vreemdelingen in La Purga die in een vreemde taal fluisteren en soms woorden gebruiken die ze hebben geleerd van ons om communicatie makkelijker te maken, ik hoor de elven koning van Formenos die zijn mede elf aanspoort om verder te bouwen, ik hoor de koningen van Felrin en Tamriel die op neutraal gebied bij Avelon graan en pijlen verhandelen, ik hoor hoe een bouwer in Ovara om meer steen vraagt om verder aan de muur te bouwen, ik hoor hoe een spion uit Yahren probeert om een verslag te schrijven over de verdedigingen van Reavendall, ik hoor hoe een grensconflict tussen Sumenu en Malos escaleert, omdat ze het niet eens worden over bij wie de berg bij Sumenu behoort, ik hoor hoe de halfgod koning van Dragodrian een nieuwe reiziger vraagt of hij kan bouwen of vechten, ik hoor hoe de koningin van Tsurania een naam plus vier cijfers krijgt te horen van de ouders van een pasgeboren nieuwe Tsuraniaan, en ik hoor een andere stem.
    "De koning van Mykene denkt dat hij boven de wet staat, laat zien dat dat niet zo is."
    Ik maak een glimlachje, strek mijn armen uit en zeg de magische woorden. Geen moment later wordt het donker voor een klein moment en dan weer licht. Meteen hoor ik het geschreeuw van verbaasde Mykeners die zojuist hun koning hebben zien verdwijnen.

    Ik kijk naar de deur, waar twee Pharmaanse mensen staan met hun monden wagenwijd open, Rosa, de vriendelijke dierenfokker, en Elenio, een jonge soldaat die zichzelf wil bewijzen, kijkend naar wat mijn volgende zet is.
    Ik knik naar ze toe, waarmee ik laat zien dat ik hun heb opgemerkt en Rosa begint te spreken:
    "Bart, tweede koning van Xuvalor, oud-hertog van Inferior, geboren in Fyrrhiea." Elenio neemt het over: "Gebrandmerkt door de koning der dwergen, eeuwige verdediger van het gesprek, 9de halfgod."
    Ik kijk met trots naar ze toe, voordat ik mijn blik laat rusten op de kroon van koning Byron. Ik pak de kroon op, terwijl ik mijn witte ogen zie in de reflectie van het goud.
    Dan zeg ik, terwijl ik de kroon opzet: "Tweede Koning van Pharma."







    (niks persoonlijks bedoeld naar koninkrijken die genoemd werden, of naar Enndal)
     
  3. Endlas

    Endlas New Member

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    9
    Likes Received:
    0
    Trophy Points:
    1
    Gender:
    Male
    Occupation:
    een geest wachtend om de nieuwe wereld te bevolken
    Location:
    de void
    netjes gemaakt bart, ik zal waarschijnlijk niet lang in Pharma meer blijven, aangezien ik wat anders ga doen voor nu. ik wens je veel succes met Pharma en mogen de Goden het met u meezitten!

    - Enndal, oud-koning van Pharma, stichter van het rijk.
     
  4. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    (Voordat je verder leest 2 dingen: 1. Hoe ik mensen hier beschrijf, heeft niks te maken met hoe zij in het echt zijn. Dit is lore, dit moet wel spannend blijven. 2. Als je goed leest, zie je spoilers voor Game of Thrones Season 8 episode 4. Je bent gewaarschuwt)
    Vrienden, Volgelingen, Vijanden
    Pharma leek soms vredig als Bart keek vanaf zijn toren. Vroeger leek Pharma rustig als hij wandelde door de straten. De oorlogen in de wereld hadden hun tol geëist voor ieder kingdom. Sommigen, zoals Sumenu en Malos, tot fatale gevolgen, anderen zoals Krokkie en Reavendall wisten te overleven, en weer anderen zoals Pharma hadden velen in de strijd verloren.
    Bart zuchtte. Holodra was vernietigt, zoals zovelen. Zelfs de vreemdelingen van La Purga waren voor nu verslagen. Dwergen die onder onder een berg woonden ten noorden van Pharma hadden ze verslagen tegen een flinke prijs. Deze hadden de nieuwe koningen een kans gegeven om te groeien weer, maar voor welke prijs? Een onbekende man had de twee koninginnen vermoordt en was weg gevlogen in de nacht, terwijl hij Mercia in lichte laaien zette terwijl hij opsteeg. Was de tijdelijke rust in Pharma het waard hiervoor?
    'Zit je weer eens in je gedachten vast?' klonk een stem achter hem 'En ik dacht dat dwergen zonder bier chagrijnig waren.'
    Bart draaide zich niet meteen om, maar wist van wie die vrolijke stem kwam zonder problemen 'Heb jij jezelf wel eens dronken gezien? Joella?'
    Toen hij de ogen van haar zag, wist hij, dat hij goed zat. Joella was teruggekeerd met een leger. Voordat ze het Terus continent hadden verlaten, had ze gezworen hem te helpen door hem hulp te geven.
    'Ga we nou de hele tijd elkaar uitschelden, of kom je naar de feestzaal voor je gasten, mijn koning?' vroeg Joella met een geniepig lachje aan het einde. Ieder ander had hij misschien de mond gesnoerd, maar Joella was één van de weinige die hij echt vertrouwde.
    'Ik kom eraan'

    In de feestzaal stonden zijn gasten al klaar. De adviseurs van Pharma aan de ene kant, een delegatie van een kingdom met een groene banier aan de andere kant. In het midden van de delegatie stond een man met een groen oog op zijn borstplaat die zijn hand uitstak
    'Ah koning Bart va Pharma, fijn u weer te ontmoeten' de koning pakte de hand vast en schudde hem
    'Insgelijks koning Wesley van Xaer, fijn dat u inging op de uitnodiging van mijn hertog.' Antwoordde hij, terwijl hij hem begeleidde naar de 2 stoelen die neerkeken op de feestzaal.
    'Ik weet dat je niet hier bent gekomen wegens mij, maar door Joella, maar dat betekent niet dat wij vijanden hoeven te zijn. Ik weet ook dat jullie een lange reis hebben gehad, dus laten we voor nu ontspannen, praten en drinken.'
    'Daar ben ik het zeker mee eens, mijn nieuwe vriend.'


    'Dus zijn we het erover eens?' Vroeg Bomber 'De vloot komt onder leiding te staan van Simon en het grondleger onder Thijs?'
    Er klonk geen tegenspraak. 'Dan is het hierbij besloten' concludeerde Joella.
    'Sinds wanneer kan ik een leger aanvoeren?' Vroeg Thijs aan Bart met pijnlijke amusement in zijn woorden. 'Sinds Xuvalor misschien? zonder jou was het al meteen verloren geweest.' kreeg hij als antwoord.
    'Alsof dat nou het beste einde was.'
    'Nee, maar wel degene waarin we nu zijn.'
    Bart, Thijs en Joella zaten tegenover Bomber, Simon en Wesley aan de middelste tafel, besprekend hoe deze bondgenootschap eruit zou zien. Bart zuchtte diep, zonder Joella zouden zij nu nergens zijn. De legers zaten buiten in Pharma zelf. Wachtend of ze moesten feesten, of vertrekken
    'Dan nu het laatste punt.' las Simon voor 'Een huwelijk tussen de tweede hertog van Xaer en de hertogin van Pharma die onze alliantie tot voor eeuwig maakt.'
    Bart kon de pijn op het gezicht van Thijs zien, die hij probeerde te verbergen. Hij wist al dat dit zou gebeuren. Bart had de ketelmeester tot zijn opvolger gemaakt, omdat hij zijn trouwste vriend en volgeling was, maar hij was laag geboren, niet zoals Joella, die was geboren als de dochter van de koning van de duistere elven. Toch was hij verliefd geworden op haar, en zij op hem. Bart had alles gedaan om een politiek huwelijk te voorkomen voor hun, maar het kon niet. Xaer wist er al vanaf, maar na de dood van Rosa en Stefanie was Joella de enige jonge vrouw met adellijk bloed in Pharma. Joella en Thijs keken elkaar aan, duidelijk probeerde ze om geen tranen te laten zien, waarin ze faalde.
    'We gaan er mee akkoord' zeiden ze allebei tegelijkertijd

    'Het spijt me, ik probeerde het ook tegen te gaan, maar mijn rijk is te traditioneel.' Zei Wesley even later tegen Thijs 'Ik beloof je dat hij haar pijn gaat doen, zo wel, dan sla ik zijn hoofd er persoonlijk vanaf.'
    'Dankje Wesley, dankje.' Beantwoorde Thijs 'Zeg zou je iets voor me kunnen doen?'
    'Wat is er Thijs?'
    Maar voordat Thijs kon antwoorden, voelde hij een koude rilling. De vorige keer dat dat gebeurde was net voordat de Mercia koninginnen waren vermoord. Opeens klonk er geschreeuw uit de feestzaal.

    Simon keek met doodsangst toe hoe de half god koning de gemaskerde vreemdelingen bevocht met woede. De rede voor de woede was duidelijk: een lijk, geboren in Xaer, uitgegroeid tot tweede hertog en een vrouw, met een wond in haar zij die tegen de muur leunde.
    De koning was duidelijk beter, en het koningszwaard ritste door het ijzer heen dat de moordenaar bedekte, die op de grond viel, zwaard tegen zijn keel.
    'Wie stuurde je?' vroeg Bart. Hij schreeuwde niet, maar zijn woede meer. Zijn witte ogen onder zijn kap, woedde, en zelfs aan de andere van de zaal, kon Simon de woede voelen.
    'Leef...Leve...Tsu...Leve Tsurania.' wist de moordenaar uit te brengen, voordat de deur open ging. Bart zag Thijs met angst in zijn gezicht toen de blik van zijn opvolger op Joella kwam en hij haastte naar haar zijde. Toen raakte het hem ook, de vriend die hem had geholpen om weg uit Xuvalor te vluchten, de elf die bevriend werd met de dwergen, lag dood te bloeden, met haar liefde aan haar zijde. Hij wist wat hij moest doen. 'ban Fliebje moord.' Drie seconden later, was er van de generaal van Tsurania, niks meer over.
    Toen klonken de hoorns. en Bart wist al van wie, zelfs voordat hij het zag. Twee legers zonder wapen. 1 onder een roze banier, de ander onder een blauwe.
    'Tsurania en Dragodrian' Zei Wesley die ook binnen gekomen was 'De vernietigers van Mercia zijn hier gekomen.'
    'Hij wou eerst mij hebben' Zei Simon 'Maar Joella en Badjas stonden ervoor. Badjas vond het maar niets hoe Joella zich gedraagde en werd neergehaald door een pijl. Joella viel aan en hield hem tegen maar Fliebje raakte eerst. Toen kwam Bart in actie.'
    Bart liep naar Joella en Thijs toe.
    'Vertel me...Was.. was ik een goede volgeling?' Vroeg Joella aan hem
    'De beste' Zei Bart
    Joella glimlachte en kuste Thijs nog 1 keer op zijn lippen.
    'Red ze. Red dit land jongens. Laat zien wat er gebeurd als ze jullie pijn doen.'
    Bart knikte alleen, met een opkomende traan.
    'Ik hou van je Thijs.'
    "Ik hou van je Joella.'
    Het waren de laatste woorden die de laatste elf zou horen.

    Bart liep naar zijn priester toe: 'Ragtaos, misschien is het een goed idee om je schapen te offeren. We hebben Hounder nodig.'
    'Wesley? Help je mee om Joella te wreken?'
    Wesley glimlachte 'Daar ben ik het zeker mee eens, mijn nieuwe bondgenoot.'
     
    Endlas and Jorgenseders like this.
  5. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Duels voor Damens (deel 1)
    (kleine verwijzingen naar game of thrones seizoen 4 en 5)
    'Waarom doen ze niets?' vroeg koning Wesley aan Bart 'Ze hebben niet eens een delegatie gestuurd en hebben nog geen pijl gevuurd.'
    'Geen idee.' zei Bart als antwoord
    De twee koningen stonden vol spanning op de westelijke muren van Pharma, uitkijken over een leger van soldaten uit Tsurania en Dragodrian. Twee paarden voorop, waarschijnlijk de drakenkoning Rick-Jan en Aetherius, heerser over de Tsuranese kliffen, stonden bij elkaar met hun hertogen en opvolgers achter hen, maar ze stonden te ver weg om te kunnen horen.
    'Basilike en Falcon?' Vroeg Bart aan een man en een vrouw die achter hen stond. 'Ga uitzoeken wat er aan de hand is daar beneden onder de vlag van Pharma. Als het dreigt tot een gevecht, wat misschien zo is, heb je toestemming van mij om weg te teleporteren'
    'Ja mijn heer' beantwoordden ze.
    'Waarom hebben ze je toestemming nodig om te teleporteren?' vroeg Bomber
    'Omdat ze anders sterven.' beantwoordde Ragtaos voor hem

    De tijd tikte langzaam door en het licht, waar men eerst nog door kon zien, was nu compleet verdwenen. Nog steeds was er geen teken van geweld te bekennen aan beide kanten. Dragodrian en Tsurania hadden inmiddels een kamp opgezet, maar hadden de bossen van Pharma in het oosten met rust gelaten. Toen kwamen Basilike en Falcon terug.
    'Ze willen blijkbaar iemand zien die iemand van adellijk bloed heeft verlaten voor iemand in Pharma.' rapporteerde Basilike
    Bart zuchtte, dit ging tenminste niet over Joella en Thijs. 'Waarom ging de generaal dan op Simon?'
    'Ik sprak in zijn verdediging toen ze langs Xaer komen. Een paar idioten probeerden ons toen neer te halen. Gelukkig brak er geen serieuze oorlog uit toen.' Gaf Simon aan
    'Wie is deze dame dan?' Vroeg koning Wesley
    'Ze gaat onder de naam Gezina.' beantwoordde Falcon.

    'KLENG'


    Een speer viel recht neer op de grond. Tot voor kort had Ragtaos hem nog vast.
    'Dat is niet hoe het gebeurde.' zei hij geschokt. 'Haar broer probeerde mij over te halen om met haar te trouwen, maar zij was vreselijk. Zij probeerde iedereen neer te halen, zij pleitte tegen Aetherius om soms een willekeurige burger te vermoorden door hem te verdrinken. Ik zeg dan wel willekeurig, maar het waren mannen van wie zij snel genoeg had. Er is nooit een andere vrouw bij betrokken geweest.'
    Bart bestuurde de oudere priester goed. Hij kon niet liegen en verbergen tegelijk, dat wist hij. Dat deed hij hier ook niet.
    'Wat willen ze dan?' vroeg Bart
    'Een duel.' zei Falcon 'Een kampioen van Pharma tegen de kampioen van Tsurania, om te beslissen of ze liegt of niet.'
    'Tsurania wil echt om het minste of geringste een oorlog voeren.' Zei Thijs betreurd, terwijl hij zich bij de rest aansloot. Gelukkig zonder gedronken te hebben.
    'Een kampioen betekent dat Aetherius mij niet wilt uitdagen.' mompelde Bart. Hij draaide zich naar zijn eigen troepen. 'Heb ik een vrijwilliger?'
    'Ik doe het met plezier, mijn heer.' antwoordde Elenio, commandant van het garnizoen.
    'Laat mij dit klusje maar opknappen, mijn koning.' zei Basilike met glinsteringen in haar ogen.
    'Nee, ik moet dit zelf doen.' zei Ragtaos met moed waarvan hij niet wist dat hij het had. 'Dit is mijn moment voor Pharma.'
    'Nee.' zei Thijs terwijl hij zijn zwakke hand op zijn schouder legde 'Voor jezelf.'

    De poort van Pharma ging open. zand kwam naar binnen, Ragtaos, Wesley en Bart kwamen naar buiten.
    'Ik neem aan dat Owen het niet overleeft heeft als ik de korte duisternis mag geloven?' Vroeg Aetherius op gelijke hoogte aan hun
    'Hij kreeg half van wat hij verdiende. Helaas niet helemaal.' antwoordde Wesley
    'Misschien is dat wel waar.' zei Aetherius met een zucht 'Maar dit schandaal is nog niet helemaal afgelopen.'
    'Ben jij degene die dit een schandaal noemt, of Gezina?'
    'Daar geef ik geen antwoord op Bart.'
    'Dan heb ik mijn antwoord al. Jorghendear.' Bart sprak het laatste uit met zoveel vergif dat Wesley het vreemd vond dat Aetherius nog überhaupt op zijn paard zat.
    De ogen van Aetherius waren net zo woedend als die van Bart een paar uur geleden.
    'De laatste die mijn zo aansprak, heb ik ter dood veroordeelt.'
    'Genoeg gepraat. Wie is uw kampioen?' Vroeg Ragtaos opeens
    De drakenkoning glimlachtte 'Een oude vriend van je.'
    Toen klikte het voor Bart. Waarom Wesley Tsurania en Dragodrian aansprak als vernietigers van Mercia. Waaron Owen degene was die de moordenaar moest zijn, omdat hij hem aansprak voor Jorghendear. Hij had de koningen moeten vermoorden onder het excuus om Simon te vermoorden om Gezina te helpen, zodat zij Pharma konden binnen stampen. Toen hij verloor tegen Bart, wat de drakenkoning ook kon zien, moest hij zijn betere plan naast zich neerleggen om verder te gaan met het excuus verhaal. De koningen wisten al wie Ragtaos moest bevechten, zelfs voordat de kampioen uit zijn tent kwam om naast Aetherius te staan.
    De broer van Gezina.
    De huurling van oorlog.
    De schrik van Holodra.
    De moordenaar van Koningin Chantal.



    Sillah
     
    Endlas and Jorgenseders like this.
  6. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Duels voor Damens (deel 2)
    (kleine verwijzingen naar game of thrones seizoen 4 en 5)

    'Dat is lang geleden Ragtaos. Ik zie duidelijk dat je de verkeerde keuzes hebt gemaakt in het kiezen van je toevlucht.' Zei Sillah, terwijl hij zich tegenover Ragtaos opstelde.
    'Het ziet er ook naar uit dat jij successen hebt behaalt die uiteindelijk tot niks leiden. Bart.'
    Bart zei niets
    'Ik weet nog dat voordat ik Krokkie verliet net zoals jij, Keizerin Marit iets tegen mij zei: Pharma staat bekend om zijn kippen, schapen en wiet. Hoe slap ben je dan? Al was er misschien nog iets anders, maar dat is dan zelfs nog slechter dan stomme beesten.'
    'Ben je hier gekomen om met mij te vechten, of om beledigingen uit te wisselen?' vroeg Ragtaos plotseling
    'Beide.' vertelde Sillah simpelweg


    De hoorn voor het gevecht klonk en Sillah en Ragtaos liepen naar elkaar toe. Ragtaos gewapend met een speer in armor en Sillah gewapend met een eenhandig zwaard. Sillah begon vol met overtuiging in zijn gezicht, maar die werd al snel verplaatst met een bloed serieus gezicht. Hij kon hem niet raken. Ragtaos bleef net buiten zijn bereik, en elke keer wanneer Sillah dacht hem in midden te kunnen splijten, wist Ragtaos weg te bewegen. Het leek bijna wel alsof hij danste. Toen deed Ragtaos zijn eigen aanval. Sillah sloeg mis en Ragtaos stapte weg naar voren en naar links, weg van Sillah's zwaard hand. Hij begon rond hem heen te lopen, terwijl hij de aftstand groter maakte. Sillah draaide zich om, maar zijn zwaard was te ver weg. Met een sprong spietste hij door de borstplaat van Sillah heen.
    Ragtaos leek opgelucht voor een seconde, maar het was niet genoeg. Sillah stond weer op. Ragtaos haalde uit. Sillah rolde naar voren en nu was het Sillah die zijn wapen door de borstplaat van zijn tegenstander kreeg. Alleen deze keer, kwam hij er aan de andere kant uit. Ragtaos was aan het doodbloeden en hij wist het. Sillah pakte zijn hoofd naast hem vast en fluisterde tegen de stervende man
    'Owen zou leve Tsurania zeggen. Ik zeg, leve mij.'

    Bart was woedend toen hij het lichaam van Ragtaos zag neervallen, maar liet het niet zien 'Je hebt wat je wou Aetherius. Vertrek nu, voordat ik de goden op je af stuur.'
    'Geen zorgen Bart en Wesley, wij gaan. Denk alleen wel even 2 keer na voordat je ons aanvalt. Wij kunnen mensen vervangen, jullie niet meer.'
    Aetherius wendde zich tot Sillah 'Goed gedaan, je contract is hierbij ten einde. Je betaling heeft Keizerin Marit al ontvangen.'
    Binnen het uur waren de tenten neer, de kampvuren geblust, en de soldaten vertrokken.


    Sillah kon de molen van Krokkie weer zien. De vallei was mooi op het heetst van de dag. Wat een sukkels was die Ragtaos. Hij wou hem altijd al dood hebben, maar hij dacht toch zijn familie te kunnen negeren. Het was waar dat zijn laatste aanval hem in zijn zij had getroffen, maar die verwonding was het waard om Pharma en Xaer in hun plek te zeggen.
    Hij liep met zelfvertrouwen het kasteel binnen waar Keizerin Marit en een man genaamd Stef over de wereldkaart gebogen waren. Sillah had Stef nooit gemogen, maar Marit had hem nog in leven gehouden. De laatste die haar ook maar een beetje irriteerde, was in zijn eentje naar La Purga gestuurd, terwijl Marit aan hun had gevraagd om hem te martelen.
    'Pharma en Xaer zullen niet snel meer wat doen. En ik hoefde daarvoor alleen maar mijn zusje ervoor te helpen.'
    Marit en Stef keken hem niet met blijdschap aan, wat hij raar vond. 'je bent gewond geraakt tegen Ragtaos.' observeerde Stef
    'Het is niets, wat overeenkomt met de prestaties van Pharma. schapen, kippen en wiet, ja!. Ze kunnen echt niks!'
    Stef verwarde hem. Hij keek Sillah nu aan met een gezicht wat een combinatie was van schok en amusement.
    'Hoe lang geleden heb je met hem gevochten?' Vroeg Stef
    'Een halve dag geleden ongeveer, hoezo?' antwoordde Sillah
    'Heb je melk gedronken?'
    'Waarom zou ik, het is maar een wond van een stokje.'
    'Als het een normale wond was van een "stokje", dan zou de wond nu niet groen zijn van kleur.' zei Marit opeens
    Sillah keek ernaar voor het eerst sinds hij het had dichtgenaaid. Het was inderdaad groen. Waarom?
    'Wat zei ik over Pharma, voordat je wegging?' vroeg Marit
    'Dat Pharma bekend stond om zijn kippen, schapen en wiet.'
    'Nee, ik zei nog iets, maar jij was te druk met het zijn van een idioot.' concludeerde Marit
    Sillah hoestte opeens flink 'Wat zei je dan?' hij hoestte opnieuw, dit keer erger.
    'Vergif.' zei de keizerin. 'Vergif is wat Pharma bekend maakt.'
    Sillah's ogen werden groot en hij greep naar zijn keel.
    'Deze begint pas na een halve dag te werken, heel slim van die Thijs.' Zei Stef 'Bart vertelde hoe het werkte een keertje, hoe Thijs het had gebruikt om de paardenkoning Bob van Xuvalor te vermoorden. Hij noemt het, de verstikker.'
    Sillah viel op de grond, bloed uitspugend
    'Je verstikt jezelf door het vergif, je gezicht wordt zo paars als het vaandel van Krokkie.' Zei Marit 'Je hebt geprobeerd om te winnen met kracht en techniek in een gevecht. Iemand zoals Bart of ikzelf gebruikt daarnaast ook tactiek, waardoor hij makkelijker wint. Thijs heeft de speer van Ragtaos gedoopt in vergif. 1 aanraking met bloed was genoeg, dus een speer is logisch.'
    Sillah's gezicht was paars geworden, hij kon bijna niet meer ademen.
    'Ik liet je niet gaan naar Pharma omdat ik dacht dat je zou winnen.' zei de Keizerin 'Ik liet je gaan omdat ik geen waarde meer heb aan jou. Als iets geen waarde is, is het onkruid, en moet het worden geplukt, van wortel tot groen. Ik wist dat Bart je zou vernietigen.'
    Het was het laatste wat de huurling ooit zou horen.

    'Sukkel.' zei Stef, terwijl hij zijn beker wijn leegdronk die Marit had ingeschonken. 'Denkend dat hij zomaar een halfgod hem kan laten vrezen.'
    'Hij was inderdaad niet de slimste.' Zei Marit. Zij had nog niet gedronken, niet eens toen het avond werd.
    'Als er dan niks verder was, vertrekt ik nu, mijn dame.' Zei Stef, terwijl hij boog.
    'Je mag gaan.'
    Stef liep de oorlogskamer uit, waarbij hij de Keizerin alleen liet. Ze keek naar de stukken hout die mensen voorstelde en haalde er twee weg. Eentje bij Tsurania, eentje bij Krokkie.
    'Goed gespeeld mijn vriend. Hopelijk komen wij niet met elkaar in oorlog.' mompelde ze terwijl ze het stukje van Pharma bekeek. 'Twee oude rivalen van je, dood binnen twee dagen.
    Ze keek naar twee dagzandlopers. 1 moest op het hoogste punt van de zon omgedraaid worden voor de tijd, de andere was leeg nu.
    'Correctie.' zei ze, terwijl ze een ander stuk uit Krokkie haalde 'Drie doden.'
     
    Endlas and Jorgenseders like this.
  7. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    #7 barthr, Jun 21, 2019
    Last edited: Jun 22, 2019
    De Goden en de Kingdom's
    Een oorlog zonder bloed. Een droom of een nachtmerrie voor elke koning. Aan de éne kant is het prachtig omdat er geen slachtoffers zijn gevallen. Aan de andere kant is het jammer dat zwaarden in de schede blijven. Dat is wat er gebeurde met Skeavenia toen Pharma langs kwam. Een land op hun knieën met hun zwaarden vrijwillig neergelegd. Koning Bart keek kalm over het stadje uit.
    Skeavenia was niet direct strategisch belangrijk. Er waren niet zo veel grondstoffen en de noorderlingen kenden totaal niet de Pharmaanse cultuur.

    Dat betekende niet dat de Pharma-Xaer alliantie hun niet wou aanvallen. Skeavenia was niet slim of rijk, maar wel groot in omvang. Grootte was nu wel zeker van belang.
    Tharkon was in een hevige oorlog verwikkeld met Hiramos om de berg van Belegost terug te veroveren en de vloot van Tsurania was gespot naar Switzreich te varen om de Bismarck te proberen te zinken. Elk koninkrijk was nu bezig om de sterkste te worden in wat geleerden de Eerste Zebrawar noemden. La Purga had Magmaktir en hun cultkoning Martin naar de zee gejaagd, weg van hun vulkaan en het laatste bericht van de halfgod Zathoros in Reavendall was dat Keizerin Marit voor de muur stond. Het rapport wat de soldaat Skippy gaf, bevestigde dat Reavendall geen muur meer had en dat de kleuren op de toren naar blauw en paars waren veranderd.

    "Met deze annexatie en de verovering van Xarturia is onze alliantie nu het grootste qua inwoneraantal." Zei Falcon, de nieuwe hertog die Joella had vervangen.
    "Populatie betekent niets als er niet van wordt gebruikt." Beantwoordde Bart
    "Daar heb je gelijk in. Kom laten we teruggaan. Niemand wil dat die Dora nog langer rond soldaten zonder blauw en gele kleuren blijft en domme ideeën krijgt."
    "Je hebt een punt Falcon. Verzamel de troepen maar."
    Falcon reed weg op zijn paard, terwijl hij z'n koning alleen liet. Iets wat hij wel vaker deed.
    "Pharma doet het wel goed. Ik vraag me af of je überhaupt mijn hulp nodig hebt Bart." Klonk een lastig verstaanbare stem opeens bij Bart
    De halfgod draaide zich om en boog zijn hoofd. "Ik doe slechts alleen wat mij goed leek."
    "Dat merk ik. Steeds weer weet je me ermee gelukkig te maken. Pharma zal goed blijven en zal kunnen genieten van mijn bescherming."
    "Dankuwel, Kentro." beantwoordde Bart tegen de god
    "Een oude vriend van je heeft mij ook gezien, maar niet in deze vorm. Let daarop. Hij heeft alleen mijn skelet gezien en heeft er een naam bijgehangen. Verder kan ik je alleen meer succes wensen"
    "Dankuwel mijn heer."


    Geknield zat de halfgod Boenndal in de hal. Het was de enige plek die gebouwd was door dwergen bovengronds en het keek uit over de Belegost berg. Ooit hing het vol met standbeelden van vroegere koningen en beelden van Vraccas. De beelden stonden er nog steeds, maar Boenndal keer er sinds kort niet meer naar. Hij aanbood een andere dwergengod.
    "Maak je maar geen zorgen oude vriend." zei Boenndal "Wanneer de zon morgen onder is zal heel Belegost weer van de dwergen zijn. Daar zal ik persoonlijk voor zorgen."
    "Mooi." zei een duistere stem "En in wiens namen doe je dat Dylan?"
    "Voor Tharkon, voor Belegost, voor Nogrod, voor Ereborr, voor het dwergenras." zei de halfgod.
    "En voor wie nog meer?" vroeg de duistere stem
    "Voor jouw, Hargorinn."


    De vloot van Tsurania was kleiner dan die van Switzreich, maar Aetherius wist dat Kaiser Koen geen vliegmachine had. Hij hoopte daarmee het voordeel naar hen weer te trekken. Hij wist echter wel dat hopen en hebben twee andere dingen waren. Hij was nooit heel gelovig, maar steun van de goden klonk na de blamage tegen Krokkie en het duel tegen Pharma nu als muziek in zijn oren. Die nacht zat hij dan ook in zijn kamer op het schip en bad mompelend.
    "Mijn godin, ik weet dat u altijd de kant van het morele juiste kiest. Ik vraag u, wie is hier moreel het juiste?"
    "Wie valt wie aan terwijl dat kingdom zwak is?" Klonk een bezorgde stem
    "Dankjewel voor je vraag. Ik denk dat ik nu genoeg weet." beantwoordde Jörgen. Hij stond op, nog steeds mompelend:
    "Dankje, Yessie."
    Toen liep hij naar buiten naar de bestuurder van het schip en hertog van Tsurania
    "Keer de vloot om Thijmen, we gaan terug. Onze godin is niet blij."
    De Bismarck in Switzreich zou nooit worden vernietigt, totdat de Kaiser dat wou.


    "Dankjewel voor je offer Marit. Dit zal zeker mijn honger stillen en jou meer macht geven. Wil je nog iets tegen de gevangene zeggen voordat je hem eraf duwt?" vroeg een diepe stem aan Marit op de waterval.
    Krokkie was gebouwt in een grote krater waar water instroomde via een waterval. De Keizerin was niet alleen. De halfgod prins Luuk en de halfgod hertogin Emmerlie waren er ook, bewapend met vliegmachines en omringd door toeschouwers, soldaten en een gevangene.
    "Hij heeft het spel verloren toen hij niet knielde voor mij. Ik hoef vrij weinig meer van hem." Zei de keizerin simpelweg
    "Ben je gek Marit! Dit is het werk van een gekke!" schreeuwde de gevangene wanhopig, terwijl hij naar het einde van de klif werd gesleept. De halfgod liep alleen maar naar de gevangene toe met plezier in haar ogen.
    "Gekkewerk? Nee hoor. Dit is macht" zei ze, terwijl ze de gevangene van de klif afschopte. Een verificatie van haar priester Bas en de gevangene was inderdaad morsdood op de grond gevallen.
    "Je neemt mijn mannen over, je beledigt me en je kan je eigen kingdom niet overeind houden. Nee, je had al verloren toen Rathael Reavendall als doelwit aanwees voor mij."

    To Be Continued
    Niks persoonlijks tegen mensen die ik hiermee afbeeld. Het is fictie.
    Dus, wie heeft Marit van de klif afgeduwd en wie heeft Nick nog meer gezien in Pharma? Iemand die goed kan raden?
     
    Endlas likes this.
  8. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    #8 barthr, Jun 30, 2019
    Last edited: Jun 30, 2019
    De Waanzin van een God
    Koning Bart zou niet snel zeggen dat er een slechte god was.
    Kentro was niet de slechtste god om te hebben, dat wist de halfgod koning wel zeker. Hij had Brandon dan ook wel daarvoor een rank in macht gegeven.
    De eerste koning van Pharma was teruggekeerd nadat hij was gered door de god, nadat deze twee mannen van La Purga had gedood. Kentro stond voor de gemiddelde Pharmees vooral bekend als vriedelijk en als diegene die voor voedsel zorgde doordat hij honderden kippen losliet door de straten van Pharma.
    Hargorinn was zeker geen slechte god voor Tharkon, dat wist Bart wel zeker. De dwergengod was sterk en zorgde ervoor dat iedereen in Tharkon getraind was voor oorlog. Hij was er ook vaak om iedereen te observeren en bleef altijd kalm.
    Yessie was een goede godin voor Tsurania en voor de rest van de wereld. Als je persoonlijke problemen had of wat warmte of hulp nodig had, dan kon ze je een hand, een vuur of een schouder aanbieden. En al hoewel Tsurania, Tharkon en Pharma geen beste vrienden waren buiten het slagveld, zagen ze ieder wel respect in de goden van anderen.
    Keizerin Marit zag dat ietsje anders. Voor haar waren goden slechts een middel om machtiger te worden en geen doel op zichzelf. Dat betekende niet dat ze niet een god kon helpen als het niet teveel moeite kostte en of de dood van Zathoros nou zo duur was, was makkelijk te beantwoorden, Rathael had de ambitie in haar wel gezien en zijn kalmte kon de keizerin wel bezighouden.

    Goden waren niet perse slecht. Ze deden vaak goede dingen voor de koningen en het land. Hij wist dat de Oppergoden er blij mee waren. Echter, goden waren niet perse goed. Er was een zwart schaap onder de goden en daar kwamen de halfgoden, bezielden en stervelingen van het continent snel achter.

    "Ik had nooit gedacht dat wij weer een aan dezelfde kant zouden staan Marit." zei de halfgod toen hij achter haar stond.
    "Ik eigenlijk wel, maar niet onder deze omstandigheden." beantwoordde de vroegere keizerin. "Ik dacht persoonlijk dat het weer zou gebeuren als 1 van ons knielde voor de ander Bart."
    "Als van alle mensen, jij denkt dat een van ons zou knielen, dan weet ik niet of je het serieus bedoelt."
    Marit knikte "Ik kan ermee leven dat we voor nu de handen in elkaar slaan."
    "Tot wanneer?" vroeg Bart
    "Totdat hij neer is." zei Marit simpelweg
    "Hoe wil je dan een god doden? Halfgoden kunnen dat niet zelf."
    "Nee." zei Marit "Maar andere goden wel."

    Goden verveelden zich. Daar kwamen ze achter. Een specifieke god hield niet van saaiheid, maar van chaos. Hij had de inwoners van het continent in 2 nieuwe koninkrijken verdeeld: Noord en Zuid en had de andere kingdoms opgeheven. Puur om een echte chaos in de strijd te zien.


    Chaos kwam ook, maar ook stilte. Na drie dagen dan.
    De vuren zouden nog voor weken branden en lijken zouden nog steeds over het continent liggen.
    Iedereen wist dat hij of zij zijn eigen kameraden aan het afslachten was, maar niemand kon het stoppen. Niemand kon de doden stoppen.

    Brandon lag op de bodem van een ravijn, een pijl had hem doorboord.
    Nathroginn was gestorven, de dwerg werd door magie stilgehouden en was neergestoken vanaf alle kanten.
    Dante lag gebroken in een boom, zijn vliegmachine was gestopt met werken.
    Spelvoud lag in de aarde, geen van zijn gebeden had gewerkt.

    Rutger lag dood neer, zijn gezicht zat vol hondenbeten.
    Ilona lag neer, haar hoofd een meter verder.
    Remco lag dood neer, hij was 150 meter naar beneden gevallen.
    Tuur was gebroken, met een lans door de hart.
    Wesley de bezielde had geen ziel meer, hij was neergestoken door Jef de bezielde.
    Jef de bezielde had geen ziel meer, hij was neergestoken door Wesley de bezielde.

    Al deze en nog vele meer waren de prijs.
    De prijs die de halfgoden moesten aanschouwen.
    De prijs voor het entertainment van een god.
    De god Akadyson. De god van creatie en destructie

    To Be Continued
    (volgende is de finale, no offense tegen mensen die ik heb genoemd. Hoe loopt dit af?)
     
    Endlas likes this.
  9. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Het Einde van een Tijdperk (Deel 1)
    Het was lang geleden sinds de halfgoden zich allemaal hadden verzameld om de tafel om te praten. Sterker nog, de laatste keer was op het Terus continent onder leiding van Xuvalor en Ereborr om te bespreken wat ieder met de god ####### zou doen. De enige keer daarvoor was toen de eerste halfgoden werden gemaakt om de regels af te spreken, zodat er geen één halfgodenrijk zou komen.
    Allebei de keren waren logisch, er moest weer balans komen in de wereld. Echter zou deze derde keer misschien niet zo vredig eindigen.

    9 van de 10 stoelen waren bezet.
    De halfgodenkoning Bart zat al. Links van hem nam de Vreemdeling plaats. De taal was nog steeds vreemd, maar halfgoden konden gelukkig elke taal spreken. Zijn zwaard hing om zijn middel, het meest bebloede zwaard van alle aanwezigen.
    Naast de Vreemdeling zat de Kaiser met een mes een gat in de eikenhouten tafel te prikken. Elk ander mens zou denken dat hij dit deed uit verveling, maar iemand die de Kaiser goed kende zou weten dat hij nerveus was.
    Naast hem zat de Drakenkoning, stil en kalm. Als men goed keek zouden ze rook uit zijn mond kunnen zien komen, maar ieder die dit al wist, was al lang verbrand voordat ze iets konden doorvertellen.
    De Dwergenkoning zat naast de Draak, razernij in zijn ogen. Zijn littekens waren duidelijk zichtbaar voor ieder om te zien. Niemand echter, zelfs hij niet, zou je kunnen vertellen welke snede bij welke verslag hoorde.
    De stoel naast hem was leeg, het lichaam van degene die er hoorde te zitten lag in een krater, gevallen van een grote hoogte.
    Naast de lege stoel zat de Verslaafde, nuchter voor de verandering. Zijn vliegmachine op zijn rug was echter brandschoon en zonder schrammen. Misschien omdat hij er altijd net zoals nu er goed voor zorgde.
    Naast hem zat de Keizerin, de eerste die plaats had genomen. Haar hand glipte soms naar haar nek, waar een rode vlek te zien was, uit frustratie.
    Naast haar zat de Bucket, de jongste van de groep. Haar vingers bleven op de tafel tikken, niet luid genoeg echter om te horen, wel uit verveling.
    Naast haar en rechts van Bart zat de Kok, de nieuwste Halfgod. Zijn hand trilde voortdurend, maar hij bleef een zelf gekookt varken te eten die nog warm was.
    Bart maakte de cirkel af, zijn hand tegen het hoofd aan.

    "Gaan we hier de hele dag rond te tafel zitten en de chaos door laten gaan, of gaan we de chaos en het dodenaantal stoppen?" Vroeg de Bucket opeens.
    "Volgens mij wil ieder van ons de destructie stoppen." kwam het antwoord van de Kaiser "Maar niemand weet hoe."
    "Als we Akadyson doden, stopt het..." mompelde de Dwerg
    "Dat weten we." zei de Draak "Maar je kan als halfgod alleen geen god doden. Daarvoor heb je de hulp nodig van een god."
    Het was even stil. Ieder wist dat er genoeg halfgoden waren die de god van destructie op zijn knieën konden brengen, maar zonder god, bleef hij niet dood.
    "Als de goden ons zouden willen helpen, hadden ze dat al lang gedaan. We staan er alleen voor." concludeerde de Kok
    Toen klikte het opeens voor de Pharmees.
    "Wat nou al we dit vanuit een ander hoek bekijken?" Vroeg Bart, waarbij hij 8 gepuzzelden blikken kreeg als antwoord. Hij vroeg door:
    "Wat nou als we Akadyson niet doden als een god, maar doden als een mens."
    Toen begon het te klikken voor de rest.
    "De eeuwige vlam in Krokkie?" vroeg de Verslaafde, Bart knikte
    De eeuwige vlam was een geschenk van de oppergod. Hij gebruikte het om goden, halfgoden en bezielden aan te wijzen. Een god gebaden in de vlam zou sterfelijk worden, een sterfelijke zou sterven. Echter, als iemand zich er vrijwillig in zou werpen, zou de oppergod op het continent verschijnen om het te repareren. Dat was tenminste hoe Thijs het had vertaald voor Bart.
    "Ik ben voor." zei de Keizerin terwijl ze opstond. "We gaan als één groep halfgoden naar Krokkie. Ik wijs de weg wel naar de kluis. Hoe minder mensen buiten ons meegaan, hoe beter. Straks komen de goden er nog achter."
    Bart knikte uit dank en stond ook op. Binnen 10 seconden stonden de andere halfgoden ook op.
    "Let's go get this son of a bitch." zei de Vreemdeling

    Het was nacht toen de halfgoden op de waterval stonden die uitkeek over de Krokkie vallei. Of wat er van over was dan. Akadyson was langs alle oude koninkrijken gegaan en had ze opgeblazen. Over Krokkie vlogen grote gekleurde glazen bollen die op de dag heel Krokkie verblindden. De god was nog verder gegaan. Hij had willekeurige stervelingen corrupt gemaakt die nu voor de god vochten daardoor.
    Langzamerhand daalden de halfgoden naar beneden. Sommigen vlogen, anderen sprongen het water in en weer anderen klommen naar beneden.
    Links van hun was een dorp dat in de bergen was uitgehakt en een molen met graan ervoor, voor hun was een kasteel met daarachter de stadsmarkt en daarachter een groter kasteel en rechts was een klein paadje dat naar een meer liep.
    "Links moeten we vermijden." Stelde de Keizerin "Daar zullen de corrupten zitten. De vlam zit in het kleine kasteel voor ons, maar hij heeft vast de directe sleutel ervan. We kunnen de deur ook openen door naar het meer te gaan. Er is daar op de bodem een hendel. Haal die over en de deur van de kluis gaat dan over."
    "Ik ga wel naar het meer." zei de Kaiser "Ik ben de beste zwemmer van ons. Je hebt zoveel mogelijk hier nodig om snel de kluis in te gaan."
    "Ik ga wel mee." zei Bucket "Je hebt iemand nodig die goed bij water vecht en de weg hier weet."
    Dat leverde een beetje verwarring op bij sommige, ze hadden immers haar nog nooit zien vechten. De Verslaafde knikte echter in goedkeuring.
    "Dan gaat de rest van ons naar het fort."
    Ze splitste op

    Er zat een loopbrug voor de poort dus klommen de overige 6 via de gracht naar de stadsmarkt. Waar ze opgewacht stonden
    To Be Continued
    Wie wacht onze halfgoden op, kunnen de twee andere halfgoden veilig de hendel overhalen en kunnen ze de god doden? Die antwoorden worden in het volgende deel beantwoord
    (Einde deel 1)
     
    Endlas likes this.
  10. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Het Einde van een Tijdperk (Deel 2)
    "Ik dacht al dat jou hier zou zien 'Keizerin'. Wie anders zou zo wanhopig zijn om naar de vlam te gaan?" vroeg 1 van de mannen bij het kraampje met getrokken zwaard
    "Ten eerste was het niet mijn idee, maar van de Pharmees." Zei de Keizerin "Ten tweede is dit het beste idee om balans weer terug te brengen op het continent. Wat doe jij dan om dat te stoppen, Aetherius?"

    De oude koning van Tsurania lachte. Toen begon Tijmen te lachen, toen Wieger, toen Stan, toen Tjade, toen Nataliar, toen Alberto en toen elke andere corrupte die voor hun stond.

    "Het is waar dat de meeste corrupten van ons in de koninkrijken rond het bange schapenvolk patrouilleert, maar onze ware god heeft de sterkste naar Krokkie gehaald om de vlam te beschermen. Je gaat hem echt niet gebruiken."
    De Vreemdeling keek op. De corrupten stonden niet in de weg naar het kasteel, maar ze zouden hun wel achterna zitten als ze erin zouden gaan.
    "Ga maar zonder mij jongens." zei hij terwijl hij naar voren stapte. "Ik houd ze wel tegen, jullie moeten naar de vlam gaan."
    De andere halfgoden sprintten naar de poort toe. De Drakenkoning wierp twee drankjes tegen de kettingen van de muur aan, waardoor de ophaalbrug naar beneden viel met een grote klap waar de halfgoden overheen renden.
    "Weet je dat wel zeker barbaar?" vroeg Aetherius "Zelfs jij kan niet 20 man aan."
    De Vreemdeling bleef stil, terwijl Wieger en Tijmen naar hem toe liepen met zwaard in handen.
    "Mijn halfgoden kracht laat mij hun verstaan, wat ze niet weten, maar mij verstaan alleen anderen uit La Purga." bedacht de Vreemdeling zich.
    De Tsuranezen kwamen dichterbij
    "Mooi." zei de Vreemdeling in zijn eigen taal en trok zijn zwaard. De twee mannen hadden geen tijd meer om te reageren en nu ook geen hoofden meer. "18 man kan ik wel aan."
    18 man stormden op Luis af.

    De Bucket en de Kaiser haastten zich naar het meer toe wat vreemd genoeg verlaten was. Er was niemand te zien, wat ze eigenlijk wel fijn vonden.
    "Daar is het, helemaal in het midden op de bodem!" zei de Kaiser.
    De Bucket wist wel waar het was, maar kon het zelf niet zien, zelfs nadat ze een speciaal drankje had genomen. De Bucket sprong in het water met de Kaiser er achteraan, waarbij de Kaiser erg zijn best moest doen om zijn ogen niet te laten afdwalen en zich te concentreren op de taak.
    De Bucket kon de hendel nu ook zien en samen wisten ze hem over te halen, voordat ze geen lucht meer hadden. De twee zwommen snel weer naar boven voor lucht, maar toen zagen ze iets.
    "Jezelf opsplitsen als je maar met een kleine groep bent is altijd dom." zei een stem die van mijlen kon worden herkend.
    "Een wereld vernietigen en vermoorden die jij zelf hebt gemaakt is pas dom!" zei de Kaiser als antwoord terwijl hij terug naar de kade zwom, terwijl de Bucket in het water bleef.
    Akadyson lachte alleen: "Jullie zijn echt stekeblind. Ik verander de wereld zoals ik wil, omdat ik dat wil. Daar heb ik het recht op!"
    De Kaiser schudde z'n hoofd alleen maar en trok zijn zwaard. Hij kon de god misschien niet doden, maar wel tegenhouden. Wat de Bucket zou doen wist hij niet, maar hij zou standhouden. 1 tel later stormde de god naar Koen toe.

    Bart kon een deur open horen gaan, de twee halfgoden hadden dus de hendel kunnen overhalen. Met de Keizerin voorop liepen ze door het eerste stuk van het kasteel, totdat de vloer waarop ze liepen niet meer grijs van steen was, maar rood van bloed. Er lagen lijken verspreid neer die kleiner waren dan normale mensen: dwergen.
    "Ze hebben waarschijnlijk hetzelfde idee gehad, maar zijn door de corrupten gedood." Gaf de Verslaafde als diagnose aan de dwergenkoning, die geknield bij ze zat.
    "Nee." zei de Dwerg simpelweg. "Ik ken deze wonden. Deze zijn niet door mensen aangebracht, maar door creaties van ijs en de nacht. Net toen hij dat had gezegd werd het opeens heel koud en verschenen er duistere figuren achter de halfgoden. Spinnen die zo groot waren als mensen, dingen in zwarte stroken kleding die op mensen leken die al dood waren, mensen van blauw ijs op paarden en reuzen, die meer dan drie mensen groot waren.
    De andere halfgoden hadden hun zwaard al getrokken, maar de Dwergenkoning bleef kalm.
    "Ga maar verder, ik weet hoe ik deze jongens moet vermoorden." zei hij, terwijl hij zijn vleugels uitspreidde. De andere begrepen het en renden verder.
    "Maar één koning van de nacht maar?" mompelde de Dwerg. "Dit moet te doen zijn."
    Hij wierp nog 1 blik naar zijn gevallen kameraden, naar Tholinn, naar Goimslinn, naar Garrdal en naar Sepeeuw. "Liever te sterven naast kameraden voor een goede zaak, dan te leven naast vijanden voor een eigen zaak." zei Dylan, waarna hij schreeuwde en naar het ijsleger vloog. "VOOR VRACCAS!"

    "Waar komt al deze bamboe vandaan?!" vroeg de Keizerin terwijl ze zich een weg door het bamboebos hakte.
    "Akadyson heeft vast alles hier neer gezet om ons te vertragen en te doden." Gaf Bart als antwoord terwijl hij weer een boom doormidden spleet met z'n zwaard
    "Alles hier is om ons te vertragen, te vangen en te vertragen, dus hij wil vast alle eer voor zichzelf." bedacht de Kok zich
    "Dan is hij vast de anderen achterna gegaan en gaat hij daarna naar ons toe." concludeerde de Verslaafde
    "Ze houden hem wel bezig, wij moeten opschieten." zei de Draak
    Toen gebeurde er iets geks, de bomen die ze net hadden omgehakt, groeiden opeens terug in een seconden. Toen ook degene die ze als eerste hadden omgehakt en toen de rest.
    "We worden ingesloten!" riep de Drakenkoning
    "Niet als ik er iets tegen kan doen." bedacht de Kok zich, terwijl hij een snel gebedje sprak "Uyanr, help me."
    "Ga door!" riep de Kok naar de anderen, terwijl hij de bekende kracht weer door zijn aderen voelde stromen. "Ik kan het tegen houden." De anderen hoorden hem en bleven naar het einde van het bos kappen, waar het lijk lag van de oude koning van Avelon, wiens dood voor het bos had gezorgd. Toen ze achterom keken, zagen ze het hele bos in vlammen opgaan met Martin in het midden, die vuurspuwde.

    De vier overgebleven halfgoden renden door en daalden af via een wenteltrap zonder traptreden, met muren aan beide kanten.
    "Het is niet ver meer naar de poort nu." zei de Keizerin "Zodra we beneden zijn, is de kluis recht voor ons."
    Bart wou antwoord geven, maar een trilling in de grond vereiste hun aandacht.
    "Oh nee." zei de Verslaafde "Akadyson heeft de steen geactiveerd."
    200 meter boven hem begon een steen van de wenteltrap te rollen.
    Bart en de Drakenkoning waren verward, maar de Keizerin wierp een blik in de ogen van de Verslaafde, die deze meteen begreep.
    "Ik houd hem wel tegen." zei de Verslaafde simpelweg. "Als hij deze heeft geactiveerd, heeft hij de bloeddeur en de wachter ook geactiveerd."
    "Je hebt gelijk." zei de Keizerin, terwijl ze zich omdraaide en verder rende, met de Draak en Bart op haar hielen.
    De Verslaafde glimlachte van trots, voordat hij naar zich naar de steen draaide die steeds dichterbij naar hem, Luuk, kwam,

    "Wat bedoelde hij met bloeddeur en wachter geactiveerd?" vroeg Bart aan de Keizerin, terwijl ze verder renden
    "We hadden een deel van de vallen gedeactiveerd nadat Sillah en Stef waren gestorven, omdat niemand met interesse ervoor meer leefde." Beantwoordde de Keizerin "De steen was de eerste, de wachter was de laatste en de bloeddeur betekent dat je niet meer in de kluis kan komen, zonder lid te zijn van Krokkie, eenmaal binnen kan je de deur open laten. Daarom moest of ik of de Verslaafde, of de Bucket mee naar de kluis voor de zekerheid."
    De twee wouden nog meer vragen stellen, maar ze waren al bij de bloeddeur geactiveerd. Een houten deur met bloed erop. De Draak probeerde hem aan te raken, maar het lukte niet.
    "Aan de kant." Zei de Keizerin, die hem open deed, maar toen stil bleef staan en naar Bart en de Drakenkoning keek.
    "Als ik er zelf in ga, zitten we misschien vast. Houd die wachter bezig en bemachtig de vlam.
    Bart en de Draak knikten en lieten Marit achter, toen ze recht in de ogen keken van de wachter.
    Een draak.

    To Be Continued
    Waarom blijft de Bucket in het water? Houden de solo halfgoden stand? En kunnen de laatste twee halfgoden de draak velen en de vlam bemachtigen? Deze antwoorden komen in deel 3, wat waarschijnlijk het laatste deel is :(
    (Einde deel 2)
     
    Endlas likes this.
  11. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Het Einde van een Tijdperk (deel 3)
    In sprookjes waarmee de Drakenkoning opgroeiden waren er twee soorten draken. De eerste waren de vriendelijke draken die altijd werden bereden door de koningen van Dragodrian. De tweede soort waren vijandige draken die prinsessen gevangen hadden genomen. Als de prins dan bij de draak was, was die in slaap gevallen door arrogantie en kon de prins hem makkelijk doden of temmen. Deze was zeker geen vriend en zijn ogen waren wagenwijd open.
    Toen hij de naam Bart voor het eerst hoorde, dacht hij dat deze een illusie was van iemand die door de oppergod gestraft was doordat hij de krachten van de goden probeerde na te maken. Dat was hij echter niet en na lange tijd was hij nu een halfgod die naast hem vocht. Iemand die een koninkrijk weer tot leven had geroepen en met wie iedereen kon lachen. De vijand was misschien alert, maar zij ook.
    "Een draak is een sterveling toch?" vroeg Bart aan de Drakenkoning.
    Hij kende de lach die Bart maakte, iets dat hij bij meerderen had gezien. De lach van iemand in een hopeloze situatie met een plan dat zo dom was dat het wel eens zou kunnen werken.
    "Ik zie waar je heen wilt." zei de Draak "Ik leid hem wel af. Ga er langs met je magie."
    Bart knikte terwijl de Draak zijn knuppel uit zijn schede trok. Hij haalde een flesje vanuit zijn mantel en was niet meer te zien.
    Rick-Jan de Draak stormde op de draak af, terwijl Bart naar het vuur achter de draak rende.

    Emmerlie keek toe hoe Koen met de god vocht. De Kaiser was strijdvaardig, maar de god was krachtig. Ze moest helpen, en ze wist al hoe. Ze bad tot haar godin: Elria. Wat onmiddellijk effect had. De vriendelijke godin hoorde haar meteen en de hele vallei begon te trillen. Koen merkte het, maar Akadyson was te druk in zijn arrogantie om te zien hoe beesten uit het meer kwamen.
    Een grote fout van de god want het volgende moment werd hij tegen de bergketen aan gemept door een glibberige hand. De god viel in het water, waar hij oog in oog kwam te staan met tientallen krokodillen.
    "Dus daarom is ze onverslaanbaar in het water." bedacht Koen zich
    "Akadyson!" Riep Emmerlie opeens vanaf de kade "Zeg maar hallo tegen mijn Octo en mijn Crocs!"

    De steen bleef maar rollen. 200 meter naar beneden, richting Luuk. Toen opeens niet. Luuk was geen halfgod geworden omdat hij zwak was.
    "Jij zal niet passeren!" zei Luuk, terwijl hij de steen langzaam omhoog duwde.
    Na een paar minuten en 50 meter hoger wist hij de steen in een zijgang te gooien. De gang liep naar de ijsbanen waarmee Krokkie snel naar andere rijken in het verleden kon gaan. Nu waren deze gangenstelsels niet meer nodig.
    Hij haastte zich naar buiten. Rick-Jan en Bart konden de draak wel aan met de vlam. Hij moest boven helpen.

    De bamboe kwam nog steeds wel naar boven, maar lang niet meer zo snel, wat tijd gaf voor Martin om na te denken. "Het lichaam van die Bamboebeer begint nu wel heel snel af te breken. Kan het zijn dat?"
    Martin besloot zijn theorie uit te testen en baande zich een weg vrij naar het lichaam van de verstopkoning en stak het in brand met zijn krachten. Het effect trad snel in werking.
    De bamboe werd zwakker en kromp snel. Een minuutje later waren alle sporen van een Bamboebeer en zijn bamboebos verdwenen.
    Martin wou het uitjuigen van plezier, maar ze moesten nog een god verslaan. Misschien kon Dylan zijn vuuradem wel gebruiken.

    Dylan begon vermoeit te raken. Hij had nog maar weinig raketten, zijn drankjes en appels waren al genomen en het aantal krassen op zijn wapenuitrusting was niet te tellen.
    De koning van de nacht zat in de weg. De andere ijs monsters waren alleen irritant en de zombie-achtige wezens niet eens een probleem. Hij had al tientallen benen van spinnen afgehakt en had meerdere reuzen in de ogen gestoken, maar de koning bleef ze terug brengen. Dylan kon niet opgeven. Zo was hij als dwerg opgegroeid. Als iemand die niet kan opgeven voor een moeilijke situatie. Zelfs de laatste woorden van zijn godenvriend was een raadsel voor hem: wat zeggen we tegen de god van de dood?
    Nu wist hij het antwoord wel. Het was hetzelfde antwoord wat hij altijd tegen zichzelf zei wanneer hij dreigde de moed te verliezen om de dwergen terug naar Belegost te brengen: Niet vandaag.
    Hij deed zijn zwaard terug in de schede en pakte zijn dwergenmes in zijn rechterhand en vloog in alle macht naar de ijskoning toe. De ijskoning was verbaasd maar greep de vliegende dwerg bij de keel. Dylan reikte met zijn rechterhand naar zijn keel en liet zijn mes vallen. Razendsnel pakte hij het mes op in zijn linkerhand en stook de koning neer die tot ijs verging. Een tel later was er niks meer over van het ijsleger. Dylan lachte terwijl hij tot adem kwam op de grond. Hij had een leger gestopt in zijn eentje. Wellicht zou over 1000 jaar een lied hierover worden geschreven over ijs en vuur. Hij stond weer op. Hij had misschien wel een leger verslagen, maar Luis misschien niet.

    Luis was uitgeput. 18 lijken lagen voor zijn voeten die uit La Purga, Pharma, Tsurania en vanaf waar dan ook maar kwamen. Alleen zijn oude vriend Toonsergi en Aetherius stonden nog. Aetherius was kwaad geworden en sloeg maar wat om hem te kunnen raken. Tot nu toe raakte hij alleen maar lucht. Luis pakte snel een groen object uit zijn zak en gooide het over de Tsuranees heen. Hij hief zijn zwaard voor een bovenhandse zwaai en zodra het groene voorwerp de grond achter Aetherius raakte, stond Luis opeens achter hem en werd het hoofd van de oude koning doormidden gespleten. Alleen Toon stond nog tegenover hem, wat fijn was. De twee vreemdelingen hakten naar elkaar met dodelijke precisie, zonder dat iemand geraakt werd. Nu was Luis het zat. Hij liet Toon hem licht raken in de schouder en zorgde voor wat ruimte tussen hen. Toen sprak Luis: "Kick Toonsergi." Het had het gewenste effect. Toon verstijfde voor een paar seconden. Lang genoeg voor Luis om zijn keel door te snijden en hem leeg te laten bloeden. Zodra de vreemdeling niet meer was verstijfd, was hij doodgebloed. Luis was opgelucht en wierp een blik naar het meer. Net op tijd ook, want een moment later viel het lichaam van een god op het marktplein van Krokkie voor het kasteel.

    To Be Continued

    (ik haat forums met een maximaal character limit xD)
     
    Endlas likes this.
  12. barthr

    barthr Forum-Mod

    Joined:
    Jul 17, 2018
    Messages:
    21
    Likes Received:
    20
    Trophy Points:
    3
    Gender:
    Male
    Het Einde van een Tijdperk (deel 4)
    Een draak was groot, dat wist Rick-Jan, daardoor kon de draak veel klappen hebben, maar was hij ook makkelijk te raken. Draken hebben ook zijwaartse ogen, waardoor ze maar maximaal 2 vijanden tegelijkertijd aan konden op de grond. Hij was zelf ook vermoeid geraakt om de draak bezig te houden, maar hij kon het volhouden. Net op dat moment brulde de draak het uit van de pijn. Rick-Jan wist wat dat betekende. Bart had de draak in vlammen gezet met de eeuwige vlam. Een uitgewerkt drankje bevestigde wat de Drakenkoning al dacht toen hij Bart met de vlam in handen om de draak zag lopen.
    "Klaar om de wereld te redden van een doorgeslagen god?" vroeg de Draak
    Bart glimlachte: "Wat denk je zelf?"
    Ze haastten zich naar Marit toe die de deur openhield en met ze drieën sprintten ze weer naar boven.

    Akadyson was omringt. Luuk, Martin en Dylan waren boven gekomen en hadden zich bij Luis, Emmer en Koen gevoegd en elk was bezig om op de god in te hakken. Luuk was hem met blote handen aan het bewerken, Martin zette hem in brand, Dylan stak overal messen in z'n lijf, Luis hakte in op hem met zijn bebloede zwaard, Emmer had de reusachtige Octo en haar krokodillen op hem afgestuurd en Koen doorboorde hem met pijlen sterk genoeg om zijn eigen vlaggenschip te vernietigen.
    "JULLIE KUNNEN ME NIET DODEN! IK BEN EEN GOD, OENIGE WEZENS. EN IK ZAL NIET WORDEN VERSLAGEN DOOR."
    De destructie god kon zijn zin niet afmaken, want op dat moment werd hij geraakt door een bliksemschicht vanuit het kasteel.
    Marit, Bart en Rick-Jan waren gearriveerd met Marit die nog meer bliksem aan het klaarmaken was.
    Rick-Jan stompte met zijn knuppel op het hoofd van de god, terwijl Bart met de vlam die door zijn lichaam schoot langzaam dichterbij kwam.
    "We weten dat je een god bent. Daarom maken we je weer een sterveling." zei Bart voordat hij de god in brand stak.
    De god krijste harder dan zelfs de draak, maar naar veel vlammen, bliksem, waterbeesten, kracht, messen, zwaardsteken, magma en pijlen hield het geschreeuw op, bewoog het lichaam van de god niet meer en lag het voor de voeten van Bart, de magiër.

    "Goed gedaan mijn vrienden." Hoorden de halfgoden opeens voordat ze konden genieten van de overwinning. "Gooi alles van het eeuwige vuur op het lichaam en doe dan een stap naar achter."
    Bart en de andere deden wat de bekende stem hun vroeg, een lichtflits later stonden op de plek van het lichaam van Akadyson een paar goden. Yessie de Moeder, Hargorinn de Gewelddadige, Rathael de Kalme, Kentro de Behulpzame, Jeroen, god van de creatie en Bo, de oppergod.
    "Jullie hoeven niet te knielen hoor." zei Yessie gauw toen ze Martin en Emmer al zag bewegen. "We zijn hier als vrienden."
    "Waarom waren jullie er niet om te helpen?" Vroeg Dylan
    "Omdat we wisten dat het zo zou eindigen." zei Hargorinn als antwoord
    "Jullie wisten dat mensen gingen sterven en deden er niets tegen?" hapte Dylan terug. Bart kon hem wel snappen, elke halfgod, bezielde, koning en arme was wel eens in de steek gelaten door de goden.
    "Drie goden moesten weg om plaats te maken voor een nieuwe." Zei Jeroen. "Daarvoor moesten ze sterfelijk worden. 1 daarvan accepteerde het niet. Dat was Akadyson. Hij dacht dat geen enkele sterveling op zijn niveau zat, wat duidelijk niet waar was. De andere twee wouden weer sterfelijk worden, dus besloten we een kans te nemen en jullie te testen."
    Bo ging verder: "Alleen halfgoden kunnen goden worden, dus wij wouden weten of jullie er al klaar voor waren. Jullie taak was om Akadyson te doden zonder een andere god te gebruiken, waarin jullie slaagden. Er zijn meer halfgoden nodig die goed leiding kunnen geven dan goden die veel doen, dus wij wisten al wie het onder deze omstandigheden niet kon zijn op dit continent, omdat die al goede halfgoden waren. 1 van jullie kan dat en de leiding capaciteiten van deze kunnen worden opgevangen door anderen. Dat is wat we uitvonden. Met deze zal ik zelf contact zoeken."
    De halfgoden waren stil, 1 van hun zou een god worden, maar wie? Bart merkte op dat Marit wel heel stil was.
    "Er is echter nog 1 ding wat dit vuur kan." zei Bo "Als de opoffering groot genoeg is, breekt er een nieuw tijdperk aan voor de mensheid op het continent." Hij rustte zijn blik op de halfgoden "In de toekomst zal het de missie zijn van 1 van jullie om deze vlam te bewaken."
    Hij liet zijn blik op Bart vallen: "En ervoor te zorgen dat het vuur veilig is, want als het uitgaat, dooft de wereld ook."
    Bo keek naar het vuur: "Met twee vrijwillige goden zal het vuur wel even blijven branden en zal deze wereld opnieuw beginnen. Doden zullen weer tot leven komen met nauwelijks herinneringen van het verleden. Gebouwen en belangrijke grondstoffen zullen worden verwijdert, zodat iedereen weer een schone lei heeft. Gaan jullie hiermee akkoord?" Vroeg hij tenslotte aan de halfgoden.
    "Ja." klonk het van 9 mensen.
    "Mooi." zei Bo, voordat hij zich omdraaide naar het vuur waar Kentro en Rathael voorstonden, de goden die menselijk werden.
    "Tot 2.0 iedereen." zei Bo, voordat hij samen met Jeroen, Yessie en Hargorinn naar boven vloog en verdween.
    Toen lichtte de wereld opeens op en verdween het langzaam.
    Bart wende zich tot de andere halfgoden, terwijl Krokkie langzaam oploste en zij van het uitzicht genoten: "Dus, wat gaan jullie doen?"
    "Terug naar Belegost." zei Dylan met een glimlach "Als de dwergen er weer zijn, maken we het weer onze berg."
    "Ergens." zei Marit simpelweg, er werd uit respect niet naar doorgevraagd.
    "La Purga weer opbouwen." zei Luis "Het is tijd dat we echt deel gaan uitmaken van deze wereld en niet slechts vreemdelingen zijn."
    "Draken hebben vleugels om te vliegen." zei Rick-Jan "Ik zou graag deze wereld nog meer willen bezien."
    "Ik denk dat ik het advies van Rick-Jan ga volgen." zei Koen "Een schip bouwen en de wereld verkennen."
    "Ik zie wel wat is doe." zei Luuk "Misschien kunnen mensen mijn hulp ergens bij gebruiken."
    "Meer mensen mijn octo laten zien." zei Emmer vrolijk "Wij kunnen inderdaad iedereen helpen die we tegen komen."
    "En wat ga jij doen Bart?" vroeg Marit
    "De vlam bewaken, het wordt tijd dat ik eens voor een nobel doel vecht."
    Martin lachte: "Misschien voeg ik me wel bij je aan. Altijd fijn om zoiets te doen."
    Bart lachte terwijl Martin een arm over hem heen sloeg, van Fyrrhiea, naar Xuvalor, naar Inferior, naar Palilin, naar Krokkie, naar Pharma en nu?
    "Nu naar 2.0!"
    Einde 1.0
    Ik zie jullie allemaal in 2.0! xD
     

Share This Page